و نوشداروی اندوه

احوالم را نپرس. باور کن حتی نمی گویم :

"حال همه‌ ما خوب است اما تو باور نکن¹" .

من خیلی وقت است خوب نیستم.

بخیل شده ام و حسود .

به بزرگی سنگی می اندیشم

که بتوان جلوی پای این زندگی انداخت

تند می رود این روزها.

چشم دیدنش را ندارم.

1_قسمتی از شعر سید علی صالحی

می خواهم این شهر رو به ویرانی را وداع گویم شاید خاطره اش برایم آباد بماند.

همیشه سر آمدن انتظار زمزمه وصل نیست.

گاهی انتظار به آخر می رسد زیرا فراق با تحکم بیشتری سخن گفته است.

با روزگار در قمارم

خود را می بازم

ساعت شرم دارد از زنگ زدن

خورشید هم اگر مجبور نبود طلوع نمی کرد

حالا که تنها یک قدم آن سو تر ایستاده ای

 رفتنی است

رفتنی

تکرار می کردم

 ته فنجان راه پیدا بود

 نفهمیدم خوردن قهوه ، کنار تو چه لذتی دارد

گفته بودند و شاید جایی خوانده بودیم که:

«تنهایی ها عقب می نشینند اگر روبرویشان کنیم با هم»

تنهایی ما تنهایی من و تو هنوز در نبردند

هر دو آنچنان جنگجو

هر دو آنچنان پای کوفته در قلمرو خویش

و ماییم که عقب نشسته ایم در عزلت

بارها افتادیم

"بزرگ می شی یادت میره"

بارها گفتند

روزگار با ما چه کرد؟!

دیگر بزرگ نمی شویم انگار

چترها را بستند

 جور دیگر دیدند

آسمان دیگر نبارید

من از عادت بیزارم

از عادت گریزانم

و می خواهم آدم ها آن قدر برایم عادی شوند

که عجب آورم از دیدن عکسشان

و هرگاه بگوییم : سلام

قند در دلمان آب شود

مثل اولین دیدار.

گاه گرفتار مرگ دیگران می شوم

 که نماندنشان ماندنی کردشان

که اگر همواره می درخشیدند؛

چنین آسمانشان روشن نمی ماند که با غروبشان

که گفته اینچنین مرگی زیبا نیست؟؟!

پشت کردن به دوستان؟!!!!!!

هرگز

برق خنجرهاشان را نمی بینی پنهان در آستینشان؟

از آن دم که تو را به یاد می آورم

کوشیده ام تا فراموشت کنم

برای آن بودنِ دلگیر دلم تنگ می شود گاهی

و با این بودنم، حالا هر بودنی که هست؛انگار بودنم نابود است

خوب می دانیم باید گریه کنیم،

حیف بهانه ها به شمار نمی آیند.

کسی تمام می شود از زندگی

و تو به پایان می رسی تمام زندگی را

شادم

 که امروز به دست خود ویران شدم
و آوار من تو را هم ویران کرد

هرگز ندانم مرگ است آنچه نگرانم می دارد

یا نگرانیم به مرگ می کشاند!؟

 می نگرم زندگی را و با مرگ معنا می یابم.

می گریزم با تمام زنجیرهایی که به پایم بسته اید.

شما ناخن گزان

در حیرت از سستی زنجیر

نخواهید فهمید :

من از زنجیر گریزانم