و نوشداروی اندوه

 آنچنان بزرگ بودی که

 هرگز به من اجازه ندادی پی به برتریت ببرم.

 این را اگر ظلم ننامیم چه بخوانیمش که بزرگی تو را مکدر نکند؟

گیرم خاطرات را از قاب ها بیرون کشیدی

با قاب های خالی چه خواهی کرد؟!

گیرم قاب ها را از دیوار ها کندی

با چهار گوش های رنگ پریده روی دیوار چه خواهی کرد؟

نگو که ویرانش می کنی 

پشت دیوار خاطره ای کمین کرده.

در نگاه کسانی که پرواز را درک نمی کنند

هر چه بیشتر اوج بگیری کوچک تر خواهی شد